Aslında Anadolu’nun köprü olarak algılanılmasından hep nefret etmişimdir. Köprü gelip geçilen yerdir. Köprünün kültürü olmaz. Herkesin yerleşmek için değil gelip geçmek için kullandığı bir yerde kültür oluşmaz. Halbuki Anadolu birçok uygarlığa BEŞİKLİK yaptı. Köprü yerine beşiği tercih ederim. Elbette üzerinden yüzlerce kültür geçip gitti. Giderken tortu da bıraktı, hatta yakıp yıktı… Ama bu Anadolu’nun kendi özgün uygarlık yaratma gücünü engellemedi. Dinlere, dillere ve kültürlere Beşik olmak için önce ANA olmak gerekir. Ana olmak içinse kadın. O yüzden ANAdoluda nereyi kazsan doğurgan kadın heykelleri (KYBELE) bulunur. Peki kibele hakkında biz ne biliyoruz? Ve işin garibi bu konu hiç öğretilmez. Eğitimimizde de olduğu gibi kibeleyi bilmemek bir eksikliktir. Oysa ben günümüze dair pek çok olguyu açıklamamı Kibele’ye borçluyum. Hani şu geniş kalçalı, karınlı, iri göğüslü ve daima çıplak kadın heykeli var ya, ondan bahsediyorum. Kalça, göğüs ve vurgulanan üreme organı analığı, üremeyi, dişiliği, hayatın sürmesini ve bereketi simgeler.

Eski dönemde üremede erkeğin rolü bilinmiyordu, çünkü bilm bugünkü kadar ileri değildi. Hamilelik denilen kadının karnının şişmesi olayı cinsel ilişkiden çok sonra gerçekleştiği için, erkek bu hamileliği kendisiyle bağlantılandıramıyordu. Birdenbire kadının karnı şişiyor ve bir süre sonra PAT!, bir insan çıkıyor ortaya. Gelde bu kadından korkma ve bu kadına TAPMA… Hal böyle olunca bilinç, görüntüyü, kadının kendi kendine karnının şişerek bir insan doğurması, bir insan yaratması olarak algılandı. Bu görüntü nedeniyle erkekler kadına tanrısallık atfettiler.

Kadın böylelikle Tanrı (ça) olmuştur. Bereketin sembolü Ana Tanrıça inancı da böyle gelişti. 25.000 yıl etkinliğini sürdürdü. Son 6.000 yılda erkek tanrıların da ortaya çıkmasına karşın, Ana Tanrıça Kibele kültürü Anadolu’da M.S. 5’inci yüzyıla kadar devam etti. Aslında Anadolu’da hala devam etmektedir. Afyon-Eskişehir civarında yeralan açık hava tapınaklarından birinde, ortada ana tanrıça, iki yanında veya ayakları üzerinde duran birer aslan kabartması bulunur. Dikkatli bakarsanız eğer, Kibele’nin simgelediği bereket ve doğurganlıktan pay almak için Ana tanrıçaya tapınmaya gelenlerin, Kibele’nin ve aslanların üreme organlarını, dokunarak aşındırdıklarını göreceksiniz.

Son Kibele sayılan Efes Artemis’i Meryem Ana ile özdeşleştirildi. Böylelikle Anatanrıça ARİNNA’nın omuzları gerisindeki güneş simgesi ile Artemis’in dolunay simgesi Hristiyanlığa azizlerin başı çevresindeki kutsal hale olarak geçti. Ana Tanrıçanın Anadolu’daki Luvi dilinden aldığı adlar, tüm Akdeniz havzasına kent, ırmak, dağ ve bayan adları olarak Anadolu’dan yayıldı. Kibele (cybele) bugün hala Sibel ismi olarak aramızdadır. Ya da Manisa’daki Spil dağı da buna örnektir. Frig yazıtlarında Kubileya adıyla veya Matar ya da Mother adıyla da karşımıza çıkar. Ana tanrıça motifleri arasında en bilinenlerdir ve Kubileya, “dağların” demektir. Bu isim tanrıçanın doğaya ait olduğunu gösterir. Batı dillerine, Mehter ya da Mohter (ana, anne) olarak girmiştir.

Belirtmekte fayda var, Anadolu’da Hititli kadınların Telepinu yasaları ile elde ettiği haklara Avrupalı kadınlar ancak 19.Yüzyılda ulaşabildiler.

Frigya uygarlığının yaratıldığı dönemde “Ana Tanrıça İnancı” etkisinin doruğuna çıkmış, Ana Tanrıça adına tapınaklar, kutsal alanlar yapılmış, dinsel törenler düzenlenir olmuştu. Bu döndemde Ana Tanrıça ile ilgili olarak anlatılan bir efsane, Tanrıça’ya nasıl tapıldığını da anlatmaktadır.

Efsaneye göre, Ana Tanrıça (Kibele), Attis adlı bir delikanlıya aşık olur. Burda belirtmekte fayda var, hiçbir kültürde bir Tanrının ya da Tanrıçanın bir faniye aşık olduğu yoktur. Attis, Ana Tanrıça’nın kendisine karşı duyduğu hislerden habersiz, Pessinus (Ballıhisar) kralının kızıyla evlenme hazırlığındadır. Düğün yeri kurulmuş, düğüne çağrılı tüm konuklar yerini almıştır. Gözünü aşk bürüyen Ana Tanrıça, olanca görkemiyle birden düğün yerinde ortaya çıkar. Ve tanrısal gücünü kullanarak sevdiği erkek Attis’i çıldırtır.

Bir anda çılgına dönen Attis, bir yandan dans eder, bir yandan da bıçağını çekerek erkeklik organını keser. (Bu canice gelmemeli, tanrıya kurban adamak mitte olduğu gibi kutsal dinlerde de mevcuttur) Attis’in kasıklarından fışkıran kanlar toprağı sular, akan her damla kırmızı lalelere dönüşür. Anadolunun birçok yerinde kırmızı lalelere hala Attis’in kanı denir. Topraktan bitkiler fışkırır. Attis’in kendisi de ölüp bir çam ağacına dönüşür. Ana Tanrıça da onun hiç bozulmamasını sağlar. Çam ağacının, yaz-kış hiç bozulmadan kalması böyle bir efsaneye bağlanır.

Attis penisini kesmesiyle, toprağı (Kibele’yi) döller ve döllenen toprak baharda yani Attis’in her gelişinde canlanır ve doğurur. Bir tohumun filizlenip topraktan çıkması, doğum ile benzerdir. Hatta bir kızılderili atasözü bunu şu şekilde desteklemektedir: “Baharda toprağa yavaş bas, çünkü toprak Ana hamile!”. Attis’in ölümü ile doğa ölür ve gözyaşları (yağmur) Attis’in ardından akar gider, yapraklar dökülür. Ta ki önbahar gelesiye kadar.

Bu gelenek Anadolu’daki çok tanrılı dinlerin rahiplerince devam ettirilir. Onlarda kuraklığa karşı, erkeklik organlarını kesip kanlarını toprağa akıtmışlar ve bereket için uğraşmışlardır. Bu nedenle çoğu hadımdır ve evlenmezler. Bugün Hıristiyan manastırlarına kapanan rahiplerin evlenmemesi bu gelenekten gelir. Müslüman ve Yahudilerin sünnet olayı bu törenin sembolik halidir. Unutulmamalıdırki cerrahi müdahale sonrası kesilen parça tıbbi atık olarak çöpe atılırken, sünnet sonrası kesilen parça toprağa gömülür. Bununla da kalmaz bu eski rahipler; kanını akıttıkları organlarını kurutup bir çam ağacına asarlar, Attise armağan diye. Yılbaşında çam ağacı üzerindeki süslerin ne anlama geldiğini şimdi anladınız mı? J

Ayrıca bu Kibele heykelciliği bir zaman olmuş eski Arabistana taşınmış.. Orada da geniş kültür izleri bırakmış. İnsanlar pek çok tanrı heykeli arasında Kibele’yi de koyup, etrafında dönerek ibadet etmiş. Bugün, eskiden put denilen heykellerin olduğu yerde insanlar yine dönmeye devam ediyor. Neden döndüklerini bilmeden. Döndükleri yerde Kibele artık yok ama adı hala var. KIBLE diyorlar oraya

Keşke Anadoluyu size daha çok anlatsam. Uygarlık beşiği neymiş, kültür yaratmak nasıl olurmuş, bu topraklarda yaşamak insana ne büyük haz ve büyük bir kıvanç verirrmiş bir anlatsam..

Ah aydınım benim ülkemin yabancılaşmış Aydını. Batıyı bir batılıdan daha iyi bilen Aydınım, birde dönüp kendine ve bu topraklarda kurulmuş uygarlıklara baksan. Ülkesindeki onca güzelliği görmezden gelip, güzelim Anadolu öykülerini Helenizm adı altında Yunanlaştıran.. Uğruna destanlar yazılan, savaşların, yıkımların, aşkların yaşandığı o Anadolu topraklarında var olmuş uygarlıkları döviz kaynağı olarak gören, Tanrıçalarımızı, destanlarımızı çalmalarına göz yuman işte o batılılar. Titresen kendine dönsen. Neler görürsün neler.

Okusan Halikarnas Balıkçısını, Homer’in koca İlyada’sını, buram buram tarih, kültür kokan sokaklarında yürüsen Efes’in, Milet’in, Troya’nın. Pozitif bilimin ışıl ışıl parladğı, Hectorların, Mustafa Kemallerin yetiştiği bu toprakları karış karış özümlesen, İçsen şarabı ekmek ile. Hele bir anlasan ne kadar gurur verici bir şey olduğunu Anadolu’lu olmanın. İşte o zaman sahip çıkar ve seversin yurdunu, insanını, doğanı. Çünkü herşey; Denizi ve insanı sevmekle başlar…

Paylaş

İZMİR’ e dönmek, eve dönmek gibidir.
Çocukluğunu, ilk gençliğini İzmir’de geçirip, sonradan mektep kapılarına başka şehirlere ya da başka ülkelere gidenler ve daha sonra da ekmek kapıları peşinde koşturmaya başlayıp memlekete bir türlü temelli dönemeyenler eminim daha iyi anlayacaklar bu cümleyle ne demek istediğimi.

Körfez’in alaca kızıl güzelliği…
İzmir’e dönmek eve dönmek gibidir.
Ne Boğaz havasına, ne de Başkent’in sarımtırak ayazlı bozkır havasına benzer Körfez’in kokusu… Hele bir de sabahın erken saatlerinde sona ermiş bir yolculukla kavuştuysanız çocukluğunuzun şehrine, Körfez’i taptaze alaca kızıl bir güzellikte yakalarsınız. İçiniz ısınır… Kavuşunca, işte o zaman ne kadar çok özlediğini anlar insan… İzmir’e her dönüşte, ben bir kez daha saygıyla eğilirim İzmir’in kendine özgü ışıltısı önünde.

Denizi görüp, keyiflenmek…
Yıllar içinde çarpık kentleşmenin kendisinden hoyratça çaldığı tüm değerlere, güzelliklere rağmen kaybolmayan bir ışıltısı vardır çünkü bu şehrin. Her yeniden karşılaşmada, insana hüznü ve coşkuyu birlikte yaşatır. Sabah kahvaltısına sıcak gevrekle başlamaktır bazen İzmir’e dönmek. Bazen kış vakti kalın kazakları atıp, tatlı bir güneşin altında Kordonboyu’nda hovardalık etmektir.
İki yanına arabalar park etmiş daracık sokaklarından, gideceğiniz yere varmaya çalışırken karşınızda birden denizi görüp, keyiflenmektir. Mevsimine denk geldiyse bahçelerinden yılın en tatlı mandalinasını yiyebilmektir. Yetmişinde, hala kahvelere siyahlara yüz vermeyip, nar çiçeği kazaklara heves eden, şahane ıspanaklı börek açan, enginar dolması yapan anneannemi özlemektir İzmir’e dönmek.

Kendini özgür hissetmek…
Çeşme’ye doğru gittikçe radyonuza karışan Yunan ezgileridir. Kebaptan çok insanın canının turp otu, radika ve balık çekmesidir. Bir de İzmir’e dönmek, hep biraz çakır keyifliktir. İçmenin, kadın erkek-genç yaşlı insanların doluştuğu masalarda sokaklara taştığı bir şehirdir İzmir… İzmir’e dönmek, Dionysos’tan miras bir gelenekle meyin nahoşluk değil, hoşluk saçtığını bilen bu şehirde, kendini daha kadın, daha erkek, daha çocuk, daha insan, daha özgür hissetmektir. Bakmayın siz tüm bu İzmir’i kayıran, olumsuzluklardan bahis açmayan güzellemelere… İzmir’e dönmek, kendi memleketimizin hakkını verip, hiçbir memleketin kıymetinden çalmamanın, kimseye hor bakmamanın gereğine inanmak demektir. İzmir’e dönmek, hele bu bir ilk yazı olursa, Egelilere sıcak bir merhaba demektir.

Alıntıdır.

Güzel İzmir aşığı Melih’ime ve Melike ablama kucak dolusu sevgiler

]]> http://www.gokaykutlukocak.com/2010/01/08/izmir%e2%80%99e-donmek/feed/ 0 http://www.gokaykutlukocak.com/2009/12/19/nikola-tesla/ http://www.gokaykutlukocak.com/2009/12/19/nikola-tesla/#comments Sat, 19 Dec 2009 15:15:08 +0000 Gökay Kutlu KOÇAK http://www.gokaykutlukocak.com/?p=344

Aşağıdaki soruların cevaplarını bulmak için gidip bir ansiklopedinize bakın bakalım: (cevaplar parantez içinde)
1) Radyoyu kim icat etti? (Marconi)
2) X ışınlarını kim keşfetti? (Röntgen)
3) Vakum tüp amplifikatörünü kim icat etti? (de Forest)
Aslında, hazır eliniz değmişken florasan lambayı, neon ışıklarını, hızölçeri, otomobillerdeki ateşleme sistemini, radarın temellerini, elektron mikroskobunu ve mikrodalga fırını kimin keşfettiğine de bir bakın.
Geçen yüzyıl dönümündeki en ünlü bilim adamı olan Nikola Tesla’nın isminden bahsedildiğini görme şansınız çok az.
Esasında, çok az insanın bu adamdan haberi var. Bir kısmı sadece Red Alert oyunundaki bir savunma binasının ismi olarak (Tesla coil), diğer bir kısmı da vizyondaki Prestige filmindeki bir karakterin ismi olarak duymuş durumda. Öyle ki bu filmden çıktıktan sonra filme beraber gittiğim arkadaşım Tesla’nın gerçekten yaşamış bir insan olduğunu benden öğrendi.
Bugün bunun böyle olmasını muhterem Tommy Edison amcamıza borçluyuz.
Bütün bu yukarıda saydığım keşiflerin yanında, 250 mil mesafeden 10 bin uçağı yok edebilecek ölüm ışınlarından bahseden, dünyayı ortadan ikiye bölebileceğini iddia eden, hem sesin, hem de görüntünün (1800′lerin sonlarındayken daha) havadan aktarılabileceğine inanan, ve esasen, Edison’a DC elektrik sisteminin hiç bir işe yaramaz bir sistem olduğunu anlatan aykırı bir kişilik olarak görüldü Tesla.
Başka bir deyişle, Tesla’yı duyan herhangi biri, onu muhtemelen aykırı bir çılgın olarak düşünmüştür.
Fakat zaman değişiyor.

Sorun şu ki, Tesla, bu mümkün olduğunu iddia ettiği şeylerin hepsini de muhtemelen yapabilirdi. Aslında, Tesla en yukarıda listelenenlerin hepsini ve de daha fazlasını icat etmişti fakat kendisine bu icatlarının hiçbiri için övgüde bulunulmadı. Etrafınıza bakın, Tesla, modern hayatı bu kadar modern yapan şeylerin çoğunun bir şekilde sorumlusu.
Şüphe yok ki, Nikola Tesla da Vinci’den beri dünyaya gelen en muhteşem akıl.
Küçük Nicky Tesla 1856′da Hırvatistan’daki Smijlan’da doğar. Sıradışı bir hafızası vardır ve 6 dil öğrenir, Gratz’da ki Politeknik Enstitüsünde matematik, fizik ve mekanik çalışarak 4 yıl geçirir.

Ancak Tesla’yı esas harika yapan, muhteşem elektrik anlayışıdır. Bu zamanın elektriğin henüz bebeklik evresindeki bir zaman olduğunu hatırlatayım. Ampül bile henüz icat edilmemiştir.

Tesla, 1884′te Birleşik devletlere ilk defa geldiğinde, Thomas Edison için çalışır. Edison henüz yenice ampülün patentini almıştır, ve tabi böylece elektriğin dağıtımı için bir sisteme ihtiyaç duymaktadır.

Edison, DC elektrik sistemiyle her türden problemi yaşamaktadır. Tesla’ya sistemdeki hataları gidermesi karşılığında büyük paralar söz verir. Tesla bu işin altından kalkar ve Edison’ı 100 bin dolardan fazla masraftan kurtarır, fakat Edison sözünde durmaz.

Tesla istifa eder, ve Edison hayatının kalan kısmını Tesla’nın dehasını ezmek için harcar. (Tesla’nın bugün hala bilinmemesinin ana sebebi işte budur.)
Tesla elektrik iletimi için daha iyi bir sistem geliştirmişti; bugün evlerimizde kullandığımız AC (alternating current – alternatif akım) sistemini. AC, DC’ye göre büyük avantajlara sahiptir. Tesla’nın o zamanlar yeni geliştirdiği transformatörleri kullanarak, AC voltaj yükseltilebilir ve ince kablolarla uzun mesafelerde iletilebilir. DC ise iletilemez. (Çünkü çok kalın kablolarla iletilirken her bir milkarede bir büyük bir güç istasyonu ihtiyaç duyar.)

Tabi bir iletim sistemi, elektrikle çalışacak araçlar olmadan eksik olacaktır. Böylece Tesla evlerimizde her tür sistemde kullanılan elektrik motorunu icat eder. Bu basit bir başarı değildi. 1800′lerin sonlarındaki bilim adamları, alternatif akım sistemi için bir motorun geliştirilemeyeceğine ikna olmuşlardı, ki bu da AC kullanımını zaman kaybı yapar. Sorun şuydu ki, eğer akım saniyede 60 defa yön değiştirirse, motor bir ileri ve bir geri hareket edecek ve asla bir yere varamayacaktı. Tesla bu problemi kolayca çözdü ve herkesin yanlış olduğunu ispatladı.

Endüstrinin florasa lambayı “icat etmesi”nden 40 yıl kadar önce kendi laboratuvarında florasan lamba kullanıyordu. Fuarlarda ve sergilerde cam tüplere ünlü bilim adamlarının isimlerinin şeklini veriyordu; bugün her yerde gördüğümüz neon ışıkların ilk örnekleri. Unutmadan, Tesla dünyanın ilk hidroelektrik santralini Niagara şelalerinde gerçekleştirmiştir. Ayrıca ilk arabalar için hızölçerin de patenti ona aittir.
AC sisteminin ünü yayılmaya başlar ve George Westinghouse’un kulaklarına kadar gider.
Tesla, Westinghouse ile bir anlaşma imzalar ve satılan her bir kilowatt AC elektrik için 2.50 dolar alacaktır.
Bir anda, Tesla hayal ettiği tüm deneylere başlamak için gereken paraya kavuşur.

Fakat Edison DC sistemine çok fazla para yatırmıştır, böylece Tommy, Tesla’yı her seferinde gözden düşürmek için elinden gelenin en iyisini yapar. Edison devamlı olarak AC akımın DC akımdan çok daha tehlikeli olduğunu göstermeye çalışır.
Tesla kendi pazarlama kampanyasını sahneye koyarak buna karşılık verir. 1893′te Chicago’daki fuarda (21 milyon insan katılmıştır), yüksek frekansta AC elektriği kendi vücudundan geçirip lamba yakarak AC’nin ne kadar güvenli olduğunu göstermiştir. Sonrasında Tesla bobinlerinden kalabalığın üzerine büyük şimşek okları fırlatabilmiştir hiç bir zarar vermeden.

Tesla’ya borçlanılan işletme payı bir milyon doları geçmeye başladığında, Westinghouse finansal olarak zora girer. Tesla anlaşmasının devam etmesi durumunda, Westinghouse bu işten çıkabileceğini anlar ve kendisinin de kredilerle anlaşma yapmak için hiç bir arzusu yoktu. Onun rüyası tüm insanların erişebildiği ucuz AC elektrik idi. Tesla anlaşmasını alıp yırtar. Dünya’nın ilk dolar milyarderi olmak yerine, patentleri için 216 bin dolarlık ödemeyi kabul eder.

1898′de, Madison Square Garden’da dünyaya ilk uzaktan kumandalı model botunu gösterir. Yani Tesla’ya uzaktan kumandalı uçaklar, arabalar, ve botlar (ve hatta televizyonlar) için de teşekkür edebiliriz.

Tesla’nın rüyası dünya’ya bedava enerji sağlamak idi. 1900 yılında, yatırımcı J.P. Morgan’ın sağladığı 150 bin dolarla, Tesla “Telsiz Yayın Sistemi” adındaki kulenin yapımına Long Island, New York’ta başladı. Bu yayın kulesi dünya’nın telefon ve telgraf servislerini bağlayacaktı, aynı zamanda resimleri, borsa verilerini, ve hava durumu bilgisini dünya çapında aktaracaktı. Maalesef, Morgan bunun dünyaya bedava enerji anlamına geldiğini farkettiğinde bu işe para yatırmayı kesti.
Dünya, henüz duyulmamış olan sesin ve resmin iletiminden sonra onun bir kaçık olduğunu düşündü.

Dünyanın bilmediğiyse Tesla’nın, Marconi’nin kabul edilen icadından 10 yıl önce radyonun gerisindeki ilkeleri zaten gösterdiğiydi. Aslında, (Tesla’nın öldüğü yıl olan) 1943′te yüksek mahkeme Tesla’nın daha önceki açıklamalarından dolayı Marconi’nin patentlerinin geçersiz olduğuna hükmetmişti. Hala, pek çok referans kaynak radio’nun icadıyla ilgili olarak Tesla’nın ismini zikretmiyor. (Ayrıca: Marconi’nin radyosu sesi iletmiyordu, sadece sinyal iletiyordu, halbuki Tesla yıllar öncesinde ses iletimini göstermişti.)
Bu noktada medya Tesla’nın iddialarını abartmaya başladı.
Tesla Mars’dan ve Venus’ten radio sinyalleri aldığını belirtmişti. Bugün onun aslında sinyalleri uzaklardaki yıldızlardan aldığını biliyoruz, fakat o zamanlar evren hakkında çok az şey biliniyordu. Basın ise onun “rezil” iddialarıyla eğlendi.

Manhattan’daki laboratuvarında, Tesla dünyayı bir elektrik diyapazonuna çevirdi. Altındaki yer ile aynı frekansta titreyen buharlı bir osilatör elde etmeyi başardı.

Sonuç? Etrafındaki tüm yapılarda yer sarsıntısı. Binalar zangırdadı, camlar kırıldı, sıvalar duvarlardan döküldü.
Tesla, teoride, aynı ilkenin Empire State binasının yok edilmesi ve hatta Dünya’nın ikiye bölünebilmesi için kullanılabileceğini iddia etti. Tesla bilimin onun sonuçlarını onaylamasından neredeyse 60 sene öncesinde Dünya’nın rezonans frekansını doğru bir şekilde belirledi.
Dünya’yı yarmaya benzer bir şeyi denemediğini sanmayın. (En azından buna yakın bir şeyi…)

1899′da Colorado Springs laboratuvarında, kaynağa dönmelerini sağlayacak şekilde, dünya’nın her tarafına enerji dalgaları gönderir. (Bugünün deprem sismik istasyonlarının teorisini de sağlar böylece). Dalgalar geri geldiğinde daha çok yükleme ekler.

Sonuç? Bugüne kadar kayıtlara geçen insan eliyle yapılmış en büyük şimşek oku; 40 metre. Hala kırılmamış bir dünya rekoru.

Takip eden şimşek sesi 22 mil mesafeden duyulmuştur. Laboratuvarın etrafındaki çayırlar garip bir mavilikle ışımıştır.
Aslında bu onun esas deneyi için sadece bir ısınmaydı. Maalesef, o bölgedeki güç istasyonunun donanımına zarar vermiş ve deneyi bir daha asla tekrarlayamamıştır.
Birinci dünya savaşının başlarında, amerikan hükümeti umutsuzca Alman denizaltılarının tespiti için bir yol aramaktaydı. Hükümet Thomas Edison’u iyi bir yöntemin araştırılması işinin başına getirdi. Tesla gemilerin tespiti için enerji dalgalarının kullanımını (bugün radar dediğimiz şey) önerdi, Edison Tesla’nın fikrini komik bularak redetti ve böylece dünya radarın bulunması için bir 25 yıl daha beklemek zorunda kaldı.

Ömür boyu üretkenliğinin ödülü? Edison madalyası! Edison’un onca fiili hakaretinden sonra gerçek bir surata şamar Tesla için.

Ve hikaye böyle devam ediyor.

Sanayi’nin (görülüyor ki oldukça başarılı olan) bilim literatüründen silme girişimleri onu 20 yıllık bir sürgüne sürdü. Sermaye yokluğundan, test edemediği teorilerini sayısız deftere not etti.

Modern dünyayı icat eden insan neredeyse meteliksiz bir şekilde 86 yaşında 7 Ocak 1943′te öldü. İki binden fazla insan cenaze törenine katıldı.

Hayatı boyunca, Tesla 800′den fazla patent aldı. Muhtemelen Edison’ın rekor sayısını geçebilirdi eğer devamlı engellenmeseydi. Hayatının son 30 senesinde çok az patent başvurusu yapabildi.

Edison’dan farklı şekilde, Tesla fikirleri bilimde daha önce emsali olmayan özgün bir düşünürdü. Maalesef, dünya Tesla kadar özgün kişileri finansal olarak ödüllendirmiyor. Sadece bu fikirleri alıp daha kullanışlı ürünler haline getirenleri ödüllendiriyor.

Bilim adamları bugün onun notlarını satır satır taramaya devam ediyor. Uçuk teorilerinin çoğu bugünün ünlü bilim adamları tarafından ispatlanıyor. Örneğin, Tesla pervanesiz disk türbin motoru, bugünün modern malzemeleriyle birleştirildiğinde, tasarlanmış en verimli motorlardan biri oluyor. 1901′de patentini aldığı kriyojenik (mutlak sıfıra yakın sıcaklıklarda) sıvılarla ve elektrikle olan deneyleri süper iletkenlerin kaynağını sağlıyor. Electron altı yükleri olan parçacıkların varlığını ortaya koyan deneylerden bahsetmişti, 1977′de bilim adamları nihayet keşfetti, kuarklar.
Belki tarih bir gün gerçek bir dahiyi gördüğü an tanıyabilecek.

Alıntı: hafif.org

Paylaş

…AÇIKLAMA…
CCS C Compiler, PIC Mikrodenetleyicileri için Program Geliştirmek için Tümleşik Geliştirme Ortamı (IDE) Sağlayan Bir Derleyici Yazılımıdır…
Bu Yazılım ile ASM Kodları ile Günlerce Sürebilecek Programlarınızı, C Dilini Kullanarak 5-10 Saatte Geliştirebilirsiniz…
Böylelikle Hem ASM Kodlamanın Getirdiği Karmaşadan Hem de Fazla Zamandan Kurtulacaksınız…
CCS Firmasının Ürettiği, CCS C Compiler Yazılımının Birçok Sürümü Vardır…
Sırasıyla PCB,PCM, PCH, PCD, PCW, PCWH, PCWHD, PCDIDE Sürümleridir…
Verilen linkte PCWHD Sürümü mevcuttur…
Bu Sürümlerin Arasındaki Farkları, Hangi Sürümün Hangi özelliklere Sahip Olduklarını Aşağıdaki tabloya Bakarak Görebilirsiniz

RapidShare: 1-CLICK Web hosting – Easy Filehosting

www.proelo.com

Alıntıdır..

Paylaş

Paylaş

Proteus, baskı devre çizimi, elektrik, elektronik devre şeması hazırlamak da ve bu devreleri simüle etmek de kullanılan bir yazılımdır.

Proteus programı
* İsis ( şema çizim )
* Ares ( baskı devre çizim )

alt programları olmak üzere iki modülden oluşur. İsiste elektronik devre çizim işlemini gerçekleştirirken, bunun yanında devrenin analizi de yapılabilmektedir. İsiste çizilmiş olan bu devre aynı zamanda arese aktarılmak suretiyle çizimleri otomatik olarak baskı devre çizimi gerçekleştirilir.

Proteus ile yapmış oldugunuz devreyi çalıştırabilir malzeme almaya lehim yapmaya gerek kalmadan her türlü devre dizaynı yapabilirsiniz. Ayrıca baskılı devre çiziminide yapılabiliyor herşey sizin hayal gücünüze bağlı.

Eksiksiz bir paket olan PROTEUS ile, fikirden prototipe bütün adımları aynı arayüz ile kurgunuzun sürekliliğini bozmaksızın yürütürsünüz: 1º Devre şemasını çizin; 2º Testleri, simulasyonu sanal aygıtlarla tamamlayın; 3º Baskı devreyi hazırlayın. Bundan sonrası prototipin eldesidir. Aslında, kendinize ve devrenize güveniyorsanız, “prototipe ne gerek, simule etmedik mi?” diyebilirsiniz! (Yine de, prototipten tasarruf etmeyin)

“Shape Based” teknolojisi ile ızgara (”grid”) kullanmadan otomatik çizim yapılabilmesi ile SMD elemanlarla oluşturulmuş veya yoğun malzeme içeren PCB tasarımlarının çizimlerinin otomatik olarak hazırlanmasında yüksek performans artışı sağlandı.
Maaliyet tabanlı algoritmalar kullanılarak çizimlerin hazırlanması ile yol uzunlukları minum uzunlukta hazırlanabiliyor.Bu sayede en kısa rotalar kullanıldığından maaliyet azalıyor.
“Batch mode” ve “Interactive modes”, “PCB Design” 2 veya daha fazla seviyelerinde kullanılabilirken, tam otomatik yol çizme özelliği standart olarak eklendi.
İnteraktif çalışma ile yolların kullanıcının istediği şekilde çizilmesi sağlanabiliyor.
Kapsamlı komut seti sayesinde ileri çizim modunun esnekliği arttırılabiliyor.
Proteus VSM Simulasyon

dsPIC33 serisi mikrokontrolcüler eklendi.
Atmel AVR mikrokontrolcüleri ile birlikte USB cihazlar için simülasyon desteği eklendi.
17 adet “Atmel AVR Variant” eklendi.
Texas Instruments opampları ve diğer çeşitli cihazlar için yeni modeller eklendi.

“EasyHDL” kodları için renklendirme desteği eklendi.
ISIS’te hem klavuzlu hem de klavuzsuz eleman değişimi için kullanılan algoritma geliştirildi.

“Routing strategies”,”Design Rule Manager” ile kolayca ayarlanabilen ‘net classes’ ile değiştirildi.

RapidShare: 1-CLICK Web hosting – Easy Filehosting

wolf@hackhell

Alıntıdır..

Paylaş

Herkese Merhaba

Öncelikle bu siteyi yapma amacımdan bahsetmek istiyorum: Elektronik ve programlama konusunda ilgili olan arkadaşlara elimden geldiğince yardımcı olabilmek ve ortak bir paylaşım alanı yaratabilmek. Bunun yanı sıra zaman zaman linkler, fotoğraflar ve videolar paylaşarak  web sayfamı güncel ve eğlenceli kılabilmek.

Herkese şimdiden iyi çalışmalar. Teşekkürler.

Gökay Kutlu KOÇAK

Paylaş